သမုဒ္ဒဝိဇယဇာတ်တော် (ဒုတိယအကြိမ်)

သမုဒ္ဒဝိဇယဇာတ်တော် (ဒုတိယအကြိမ်)

ရှေးအခါက မဒြပ်ပြည်၌ သမုဒ္ဒဝိဇယမင်းကြီး စိုးစံတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် တရားမျှတပြီး ပြည်သူများအပေါ် မေတ္တာထားသူ ဖြစ်သည်။ မိမိနိုင်ငံကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုးပြီး ပြည်သူများကို မိမိ၏ သားသမီးများကဲ့သို့ ချစ်ခင်သည်။

တစ်နေ့သောအခါ မင်းကြီးသည် အလွန်လှပ၊ စိမ်းလန်းစိုပြေ၊ မွှေးကြိုင်သော မိမိ၏ ဥယျာဉ်တော်သို့ လည်ပတ်သည်။ ဥယျာဉ်တော်ကို လှည့်လည်စဉ် အလွန်တောက်ပ၊ ကြည်လင်၊ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် မီးခွက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိသည်။

“အိုး… ဤမီးခွက်ကား အလွန်လှပပေ၏။ မည်သူ ပြုလုပ်ခဲ့ပါသနည်း” ဟု မင်းကြီးက မေးတော်မူသည်။

ဥယျာဉ်တော်မှူးက “အရှင်မင်းကြီး၊ ဤမီးခွက်ကား အလွန်ထူးချွန်သော အနုပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ပြုလုပ်ခဲ့ပါသည်။” ဟု လျှောက်တင်သည်။

မင်းကြီးသည် ထိုအနုပညာရှင်ကို တွေ့ဆုံရန် ဆုံးဖြတ်ပြီး ခေါ်ယူစေသည်။ အနုပညာရှင် ရောက်လာသောအခါ မင်းကြီးက ချီးကျူးသည်။

“သင်ကား အလွန်ထူးချွန်သော အနုပညာရှင် ဖြစ်ပါသည်။ သင်၏ လက်ရာကား အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကောင်းပါသည်။” ဟု မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး။ ကျွန်ုပ်ကား အလွန်ကြိုးစားခဲ့ပါသည်။” ဟု အနုပညာရှင်က ပြန်လည် လျှောက်ထားသည်။

မင်းကြီးသည် အနုပညာရှင်၏ စကားကို ကြားနာတော်မူပြီး မိမိနိုင်ငံကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် အနုပညာရှင်ထံ အကြံဉာဏ် တောင်းခံသည်။

“အနုပညာရှင်၊ ကျွန်ုပ်ကား ဤနိုင်ငံကို အလွန်ချစ်ပါသည်။ ဤနိုင်ငံကို အလွန်တိုးတက်စေလိုပါသည်။ သင်ကား မည်သို့ အကြံဉာဏ် ပေးနိုင်သနည်း။” ဟု မင်းကြီးက မေးတော်မူသည်။

အနုပညာရှင်က “အရှင်မင်းကြီး၊ နိုင်ငံတော်ကို တိုးတက်စေရန် အရေးကြီးဆုံးမှာ ပြည်သူပြည်သားများ၏ စိတ်နှလုံးကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ဖြစ်ပါသည်။ ပြည်သူများ စိတ်နှလုံး ကြည်လင် ရွှင်လန်းမှသာ နိုင်ငံတော်ကို တိုးတက်စေနိုင်မည်။” ဟု ဆိုသည်။

“ကျွန်ုပ်ကား နားမလည်ပါ။” ဟု မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်။

“အရှင်မင်းကြီး၊ သာမန်အရာဝတ္ထုကိုပင် အနုပညာဖြင့် ပြုလုပ်ပါက အလွန်လှပ တောက်ပလာပါသည်။ ထို့အတူ ပြည်သူပြည်သားများ၏ စိတ်နှလုံးကို မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ ပညာတို့ဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ပါက သူတို့ကား အလွန်တောက်ပလာပါလိမ့်မည်။ သူတို့ကား နိုင်ငံတော်အတွက် အကျိုးပြုသောသူများ ဖြစ်လာပါလိမ့်မည်။” ဟု အနုပညာရှင်က ရှင်းပြသည်။

မင်းကြီးသည် အနုပညာရှင်၏ စကားကို ကြားနာတော်မူပြီး အလွန်သဘောကျသည်။ သူသည် မိမိနိုင်ငံကို အနုပညာဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မင်းကြီးသည် အနုပညာရှင်ကို ခေါ်ယူ၍ နိုင်ငံတော်အနှံ့ လှည့်လည်စေသည်။ သူတို့သည် ပြည်သူများကို ပညာ၊ မေတ္တာ၊ ကရုဏာတို့ဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသည်။ သူတို့သည် ပြည်သူများကို အနုပညာနှင့် ပတ်သက်သော အသိပညာများကို သင်ကြားပေးသည်။ သူတို့သည် ပြည်သူများကို အလှအပနှင့် ပတ်သက်သော အသိပညာများကို သင်ကြားပေးသည်။

တဖြည်းဖြည်းချင်း နိုင်ငံတော်ကား ပြောင်းလဲလာသည်။ ပြည်သူများကား စိတ်နှလုံး ကြည်လင် ရွှင်လန်းလာသည်။ သူတို့ကား အနုပညာကို တန်ဖိုးထားတတ်လာသည်။ သူတို့ကား အလှအပကို တန်ဖိုးထားတတ်လာသည်။ သူတို့ကား နိုင်ငံတော်ကို တိုးတက်စေရန် အားထုတ်လာသည်။

မင်းကြီးသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိနိုင်ငံ အနုပညာဖြင့် တိုးတက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသည်။ သူသည် အနုပညာရှင်ကို ချီးကျူးသည်။

“အနုပညာရှင်၊ သင်ကား ငါ့ကို အလွန်အရေးကြီးသော သင်ခန်းစာကို သင်ကြားပေးခဲ့ပါသည်။ အနုပညာကား နိုင်ငံတော်ကို တိုးတက်စေသော အရင်းအမြစ် ဖြစ်ပါသည်။” ဟု မင်းကြီးက မိန့်တော်မူသည်။

ထိုနေ့မှစ၍ သမုဒ္ဒဝိဇယမင်းကြီးသည် အနုပညာကို အလွန်တန်ဖိုးထားသည်။ သူသည် နိုင်ငံတော်ကို အနုပညာဖြင့် အုပ်ချုပ်သည်။ နိုင်ငံတော်ကား အလွန်တိုးတက် ကြွယ်ဝသည်။